Dlaczego tak wielu ludzi ma dziś niedobory krzemu, magnezu, litu i jodu?
Współczesny człowiek żyje w świecie pozornie obfitym w jedzenie, ale ubogim w pierwiastki, od których zależy nasze zdrowie. Krzem, magnez, lit i jod należą do grupy mikroelementów, które jeszcze pół wieku temu były obecne w wodzie, glebie i pożywieniu w naturalny sposób. Dziś są deficytowe u większości populacji – i to nie dlatego, że jemy za mało, lecz dlatego, że jemy inaczej.
1. Wyczerpane gleby i przetworzona żywność
Nowoczesne rolnictwo opiera się na nawozach NPK (azot, fosfor, potas). Dzięki nim rośliny rosną szybciej, ale pozbawione są wielu mikroelementów, w tym krzemu, magnezu, litu i jodu. Dodatkowo procesy rafinacji i oczyszczania usuwają z pożywienia niemal wszystkie minerały. Oczyszczone zboża, cukier i oleje są kaloryczne, ale ubogie odżywczo.
2. Woda bez minerałów
Woda, która dawniej była jednym z głównych źródeł krzemu, magnezu i litu, dziś jest niemal pozbawiona minerałów. Filtry, odwrócona osmoza i chlorowanie sprawiają, że staje się czysta chemicznie, lecz martwa biologicznie. Picie takiej wody przez lata może prowadzić do stopniowego wyjałowienia organizmu z pierwiastków śladowych.
3. Stres i przeciążenie układu nerwowego
Przewlekły stres zużywa magnez i lit – pierwiastki odpowiedzialne za stabilność emocjonalną i odporność psychiczną. Każda reakcja „walcz lub uciekaj” zużywa magnez, a długotrwałe napięcie wypłukuje go z tkanek. Niedobór litu, choć jest pierwiastkiem śladowym, ma wpływ na równowagę neuroprzekaźników i stabilność emocji.
4. Uszkodzone jelita i zaburzone wchłanianie
Zanieczyszczone środowisko, antybiotyki, gluten, konserwanty i stres osłabiają błonę śluzową jelit. Nawet jeśli dostarczamy minerały, nie są one właściwie wchłaniane. Magnez wymaga kwaśnego środowiska żołądka, krzem przyswaja się tylko w formie organicznej, jod potrzebuje sprawnego metabolizmu wątroby, a lit – równowagi sodowo-potasowej. Uszkodzone jelita to bariera, przez którą mikroelementy nie mają szansy dotrzeć do krwi.
5. Uboga sól i strach przed soleniem
Sól rafinowana to dziś czysty chlorek sodu. Tymczasem naturalne sole – himalajska, kłodawska, celtycka – zawierają śladowe ilości jodu, litu i magnezu. Unikanie soli w imię „zdrowego stylu życia” często prowadzi do niedoboru właśnie tych pierwiastków, które w dawnych czasach były dostarczane codziennie wraz z naturalną solą i rybami.
6. Toksyczne metale i blokada przyswajania
Zanieczyszczenie środowiska metalami ciężkimi powoduje, że toksyny wypierają minerały z organizmu. Aluminium konkuruje z krzemem, kadm i ołów z magnezem, brom i fluor z jodem. Kiedy te metale odkładają się w tkankach, nawet dobra dieta nie wystarczy – pierwiastki nie mają gdzie się „wbudować”.
7. Kawa, alkohol i leki
Kawa, herbata, alkohol, leki moczopędne, inhibitory kwasu żołądkowego i środki antykoncepcyjne wypłukują magnez, jod i lit. U osób pijących kilka filiżanek kawy dziennie lub stosujących leki obniżające kwasowość żołądka, przyswajanie minerałów może być ograniczone o połowę.
Co w pożywieniu ogranicza wchłanianie tych pierwiastków?
- Krzem: hamuje go nadmiar fosforanów (napoje gazowane, przetwory mięsne) i aluminium (puszki, folia, proszki do pieczenia).
- Magnez: ograniczają go kwas fitynowy z niefermentowanych zbóż, nadmiar wapnia i białka zwierzęcego, a także cukier i alkohol.
- Lit: jego wchłanianie zaburza nadmiar sodu w diecie (dużo soli kuchennej, fast foody) oraz odwodnienie.
- Jod: blokują go brom, fluor i chlor (obecne w wodzie kranowej, pastach do zębów, pieczywie i napojach typu cola).
Podsumowanie
Krzem, magnez, lit i jod to pierwiastki, które zniknęły z naszej codzienności po cichu – wraz z przemianą rolnictwa, oczyszczaniem żywności i wodą filtrowaną do zera. Ich brak nie daje od razu spektakularnych objawów, ale stopniowo osłabia tkankę łączną, układ nerwowy, hormony i emocje.
Warto wracać do prostych źródeł: naturalnej soli, warzyw korzeniowych, ziół (pokrzywa, skrzyp, mniszek), pełnych ziaren, wody mineralnej i kontaktu z naturą – bo to tam pierwotnie znajdowały się wszystkie minerały, których dziś nam tak brakuje.
Wspanialy post, dziekujemy za dzielenie sie wiedza.