Gelsemium

 Gelsemium

 

Organotropizm

Układ nerwowy: Wykazuje silne właściwości wyciszające,  działa hamująco zarówno na nerwy odpowiedzialne za ruch,  jak i te odbierające bodźce czuciowe. Szczególną aktywność  wykazuje w obrębie rdzenia kręgowego oraz nerwów  czaszkowych.  

Układ mięśniowy: Pojawia się uczucie oci 

ężałości, osłabienia siły mięśniowej, a także drobne,  mimowolne drżenia ciała. 

Układ krążenia: Dochodzi do rozszerzenia naczyń  krwionośnych, co może skutkować obniżeniem ciśnienia  tętniczego oraz wywoływać zawroty głowy. 

Narząd wzroku: Objawy obejmują trudność z utrzymaniem  powiek w górze (opadanie), a także pogorszenie ostrości  widzenia. 

Błony śluzowe: Może wystąpić wodnisty wyciek z nosa oraz  uczucie suchości w gardle.

Cechy charakterystyczne

Emocjonalna blokada: 

Silny stres wywołany egzaminami, publicznymi wystąpieniami  czy trudnymi wiadomościami może prowadzić do całkowitego  zatrzymania reakcji – człowiek nie potrafi mówić, myśleć ani  działać. To stan, w którym psychiczne napięcie paraliżuje  każdą decyzję. 

 Fizyczne wyczerpanie: 

Kończyny – zwłaszcza nogi – stają się nieznośnie ciężkie,  jakby były wypełnione ołowiem. Często dochodzi również do  opadania powiek, tak silnego, że trudno je utrzymać otwarte.  Drżenie i chwiejność: 

W momentach napięcia ciało reaguje drobnymi drganiami – zwłaszcza ręce i tułów. Mimo braku bólu, mięśnie stają się  niestabilne i nieskoordynowane. 

 Nietypowy brak pragnienia przy gorączce: W odróżnieniu od innych środków stosowanych przy  infekcjach, tutaj chory – mimo wysokiej temperatury – nie  odczuwa potrzeby picia. 

 Bóle głowy charakterystyczne jak odcisk palca: Zaczynają się w tylnej części głowy i powoli przesuwają się ku  czołu. Towarzyszy im uczucie ucisku lub ciężkości, jakby  głowę ściskała opaska. 

 Zimne dreszcze na starcie infekcji: 

Pojawia się gwałtowny chłód biegnący wzdłuż kręgosłupa,  drżenie, brak apetytu na płyny i ogólna niemoc. Typowy obraz  grypy rozpoczynającej się „od zimna”. 

 Psychiczna ospałość: 

Brak energii, silna senność, a także unikanie kontaktu z  otoczeniem – wszystko to wskazuje na głęboki stan apatii i  emocjonalnego wycofania. 

Brak energii, chęć do snu, niechęć do kontaktu z innymi.

Budowa ciała

Sylwetka i postawa: Osoba wrażliwa, o szczupłej, czasem  wręcz wątłej budowie ciała. Jej postura często wydaje się  lekko przygarbiona – nie z powodu wieku, lecz z braku sił i  napięcia mięśniowego. W postawie widoczna jest apatia i  brak pewności siebie, głowa pochylona, ramiona lekko  opadnięte, jakby niosła na sobie ciężar niewidzialnego  zmęczenia. 

Twarz: Cera ma blady, a niekiedy ziemisty odcień. Twarz  często zroszona potem, szczególnie w momentach napięcia.  Rysy odzwierciedlają wewnętrzne wyczerpanie lub subtelny  niepokój – stan, który nie zawsze daje się uchwycić słowami,  ale łatwo go odczytać z mimiki. 

Oczy: Charakterystyczne półprzymknięte powieki, opadające  z powodu wiotkości mięśni. Spojrzenie matowe, pozbawione  energii, czasem lekko zamglone – jakby osoba patrzyła przez  zasłonę, oderwana myślami od rzeczywistości. 

Ruchy: Zdecydowanie spowolnione, nieco niezdarne, jakby  ciało nie nadążało za intencją ruchu. Przy wzmożonym  wysiłku, emocjach lub lęku pojawia się charakterystyczne  drżenie – najczęściej kończyn, ale także głosu. Wszystko  wskazuje na stan rozkojarzenia i osłabienia zarówno  fizycznego, jak i nerwowego.

Wskazania KLINICZNE

Stany psychiczne i emocjonalne: 

Gelsemium to remedium typowe dla osób doświadczających  paraliżującego lęku, zwłaszcza w sytuacjach wymagających  publicznego wystąpienia, egzaminu lub oczekiwania na  ważną wiadomość. Lęk nie przejawia się aktywnością – przeciwnie, prowadzi do wewnętrznego zastoju i osłabienia.  Towarzyszą mu objawy fizyczne, takie jak biegunka, częste  oddawanie moczu, drżenie kończyn czy uczucie  odrętwienia. Dzieci wrażliwe na stres szkolny często reagują  w podobny sposób – z somatyzacją, wycofaniem i apatią. Stany infekcyjne i gorączkowe: 

Gelsemium znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu  infekcji wirusowych, szczególnie tych, które zaczynają się od  wyraźnego osłabienia, senności i braku pragnienia.  Typowe są dreszcze biegnące wzdłuż kręgosłupa, bóle  mięśni, uczucie „ciężkiej głowy” oraz całkowity brak energii.  Pacjent leży nieruchomo, mówi mało, wszystko wydaje się go  przytłaczać. Objawy często pojawiają się nagle i mają  wyraźne podłoże emocjonalne – np. po silnym stresie lub  szoku. 

Bóle głowy (migreny): 

Bóle głowy typu Gelsemium rozpoczynają się zazwyczaj w  okolicy potylicznej (kark) i promieniują ku przodowi czaszki.  Charakterystyczne jest uczucie ciężkości i ściskania głowy,  jakby była zbyt ciężka, by ją utrzymać. Towarzyszyć może  zamglenie widzenia i trudność w koncentracji. 

Objawy neurologiczne: 

Układ nerwowy wrażliwy na każdy impuls – stres, hałas,  emocje – reaguje drżeniem kończyn, uczuciem  niepewności ruchów i osłabieniem siły mięśniowej.  Ramiona i nogi wydają się „ciężkie jak z ołowiu”. Mogą

występować przejściowe paraliże bez bólu, np. trudność w  mówieniu, pisaniu lub nawet chodzeniu, szczególnie w  momentach silnego napięcia emocjonalnego. 

Zaburzenia widzenia i oczu: 

Oczy są zwierciadłem stanu nerwowego. Dla Gelsemium  typowe jest opadanie powiek (ptosis), które pacjent  tłumaczy jako „niemożność ich utrzymania otwartymi”.  Spojrzenie jest zmęczone, niewyraźne, a problemy z  ostrością wynikają z osłabienia mięśni ocznych – nie z  defektu samego oka.

Pochodzenie i opis

Pochodzenie botaniczne i toksykologia Gelsemium  sempervirens 

Roślina o pięknym zapachu i niebezpiecznej sile Gelsemium sempervirens, znana również jako żółty jaśmin  karoliński lub false jasmine, to efektownie kwitnące pnącze  wywodzące się z południowo-wschodnich rejonów Stanów  Zjednoczonych. Choć jej delikatne, żółte kwiaty roztaczają  intensywny, przyjemny zapach przypominający jaśmin, w  rzeczywistości nie należy do rodziny jaśminowatych. Jest  rośliną z rodziny Loganiaceae – grupy obejmującej wiele  gatunków o silnym działaniu toksycznym. 

Toksykologia – niebezpieczeństwo w naturze W stanie naturalnym Gelsemium sempervirens jest rośliną  silnie trującą. Zawiera dwa główne alkaloidy – gelseminę i  gelsaminę – które mają zdolność blokowania  

przewodnictwa nerwowego i wpływania na funkcjonowanie  ośrodkowego układu nerwowego. 

W większych dawkach te substancje wywołują objawy takie  jak: 

• drżenie mięśni, 
• silna senność, 
• porażenie nerwowo-mięśniowe, 
• zaburzenia widzenia, 
• hipotensja (spadek ciśnienia tętniczego), 

a w przypadku zatrucia – zgon przez porażenie  ośrodka oddechowego.

Działania ogólne

Gelsemium działa hamująco na ośrodkowy i obwodowy  układ nerwowy, szczególnie na rdzeń kręgowy oraz nerwy  ruchowe i czuciowe. Rezultatem jest zauważalne  spowolnienie procesów nerwowych, prowadzące do  otępienia, senności i znacznego osłabienia odruchów. To  obraz osoby „wyłączonej”, jakby przytłoczonej własnym  ciałem i jego bezwładnością. 

Działanie na układ mięśniowy: 

Preparat wywołuje rozluźnienie i osłabienie napięcia  mięśniowego, czego efektem są objawy takie jak: • uczucie ciężkości kończyn, 

• funkcjonalny paraliż bez bólu, 
• charakterystyczne opadanie powiek, 
• drżenie rąk, 

• trudność w utrzymaniu stabilnej postawy lub ruchów.

Mięśnie nie są chore strukturalnie – po prostu przestają  odpowiadać na bodźce z odpowiednią siłą. 

Wpływ na układ krążenia: 

Gelsemium działa również na układ naczyniowy, powodując  rozszerzenie naczyń krwionośnych. Prowadzi to do  spadku ciśnienia tętniczego, zawrotów głowy, uczucia  oszołomienia lub zamroczenia. Osoby reagujące na ten lek  często opisują napadowe uczucie gorąca i zaczerwienienie  twarzy, które nie wynika z emocji, lecz z zaburzonej regulacji  naczyniowej. 

Wpływ na aktywność psychoruchową: 

Charakterystyczne jest obniżenie aktywności mentalnej i  fizycznej. Pacjent wydaje się apatyczny, reaguje powoli, jest  mało obecny – jakby jego świadomość była zamglona. To  typowy obraz w stanach wyczerpania nerwowego, stresu lub  infekcji wirusowej, kiedy organizm niejako „wycofuje się” z  działania. 

Działanie objawowe w infekcjach: 

Gelsemium ma również działanie przeciwgorączkowe,  zwłaszcza w infekcjach przebiegających z: 

• dreszczami, 
• brakiem pragnienia, 
• ogólnym osłabieniem, 
• zawrotami głowy, 
• bólem głowy i mięśni. 

To klasyczny obraz tzw. „grypy Gelsemium” – powolnej,  ciężkiej, z przewagą senności nad gorączką i bez wyraźnego  stanu zapalnego

Modalności: pogorszenie

Pod wpływem silnych emocji i stresu: 

U osób wrażliwych na Gelsemium typowe są silne reakcje  somatyczne na strach, lęk przed egzaminem, stresujące  wiadomości lub oczekiwanie na coś nieznanego. Objawy pojawiają się nagle i mogą obejmować: 

• paraliżujący lęk, 
• drżenie całego ciała, 
• biegunkę „z nerwów”, 
• ogólne osłabienie i potrzebę wycofania się. To klasyczny przypadek, w którym emocje dosłownie  „odcinają” dostęp do sił życiowych. 

Po wysiłku – fizycznym lub psychicznym: 

Nawet minimalny wysiłek – zarówno fizyczny (np.  chodzenie, wstawanie), jak i umysłowy (koncentracja,  stresująca rozmowa) – prowadzi do pogorszenia objawów. Pojawiają się: 

• nasilone drżenie rąk i nóg, 
• uczucie niemocy mięśniowej, 
• zawroty głowy i chęć natychmiastowego odpoczynku. W czasie gorączki: 

Podczas infekcji z towarzyszącą gorączką dochodzi do  nasilenia typowych objawów Gelsemium, takich jak: • brak pragnienia (pomimo gorączki), 

• dreszcze przechodzące wzdłuż kręgosłupa, 

• nasilone drżenie mięśniowe i uczucie skrajnego

wyczerpania. 

W warunkach ciepła i duszności: 

Stan chorego pogarsza się w gorących, zamkniętych lub  słabo wentylowanych pomieszczeniach. Pojawia się  wtedy: 

• uczucie oszołomienia, 
• zawroty głowy, 

• nasilona słabość i potrzeba odpoczynku w chłodnym,  przewiewnym miejscu.

Modalności: poprawa

Po oddaniu moczu: 

W stanach silnego napięcia nerwowego lub lęku, osoby  reagujące na Gelsemium często zauważają chwilową ulgę  po opróżnieniu pęcherza. Działa to jak rozładowanie  wewnętrznego napięcia – somatyczna odpowiedź na  psychiczny nacisk. 

W ciszy i spokoju: 

Brak presji, hałasu i oczekiwań działa wyraźnie korzystnie.  Osoba czuje się lepiej, gdy może leżeć bez ruchu, w  samotności, bez konieczności interakcji, konfrontacji czy  podejmowania decyzji. 

Na świeżym powietrzu: 

Pobyt poza dusznym, zamkniętym pomieszczeniem przynosi  wyraźne ożywienie. Chory lepiej znosi objawy, gdy znajduje  się na zewnątrz, w przewiewnym i chłodnym otoczeniu. Po odpoczynku i śnie: 

Dłuższy sen lub głęboki odpoczynek przynoszą wyciszenie  układu nerwowego i częściowe ustąpienie objawów takich jak  osłabienie, zmęczenie, drżenie czy apatia. 

W ciemności lub z zamkniętymi oczami: 

W szczególności przy zawrotach głowy lub nadwrażliwości  na światło, zamknięcie oczu i przebywanie w ciemnym  otoczeniu przynosi ulgę i stabilizuje stan. To jakby odcięcie  się od nadmiaru bodźców, które drażnią już nadwyrężony  układ nerwowy.

Umysł / Emocje

Paraliż emocjonalny i umysłowy – pacjent czuje się  „sparaliżowany” przez stres, lęk lub szok. Może mieć  problemy z koncentracją, myśleniem, a nawet mówieniem. Ogromna trema, lęk anticipacyjny – klasyczny obraz lęku  przed wystąpieniami publicznymi, egzaminami czy podróżą  samolotem. Lęk może być tak silny, że prowadzi do biegunki  lub osłabienia mięśni. 

Apatia i brak sił psychicznych – wszystko jest „za trudne”, pacjent może wyglądać na obojętnego lub zrezygnowanego. Chęć bycia samemu, unikanie kontaktów – osoba pragnie  spokoju, nie chce mówić ani być pytana o cokolwiek. Strach, że się zawiedzie lub ośmieszy – często połączony z  objawami fizycznymi, takimi jak drżenie, pocenie się, parcie  na mocz czy biegunkę. 

Otępienie umysłowe – zwłaszcza przy gorączkach lub  infekcjach, pacjent wydaje się „nieobecny”, ospały, trudno się  z nim skontaktować. 

Poczucie niemożności działania – nie z powodu braku chęci, ale z powodu osłabienia psychicznego i fizycznego.

Głowa

Uczucie ciężkości w głowie – głowa wydaje się ciężka i jest  trudność w jej uniesieniu. 

Zawroty głowy, zwłaszcza przy poruszaniu głową lub  unoszeniu jej. 

Tępy ból głowy, często zaczynający się w karku (okolicy  potylicznej), który może promieniować do czoła. 

Uczucie pełności w głowie, zwłaszcza w okolicy czołowej,  czasem towarzyszy mu uczucie „mgły” lub przytępienia  umysłowego. 

Pulsujący ból głowy, który może być związany z napięciem  emocjonalnym lub stresem. 

Ból może się nasilać przy upale, emocjach, lub wysiłku  umysłowym. 

Pacjent może nie mieć siły myśleć, a każde napięcie  pogarsza objawy .

Oczy

Opadanie powiek (ptoza): Bardzo charakterystyczny objaw – powieki są ciężkie, opadają, pacjent może mieć trudności z  ich otwarciem. Jest to objaw zwiastujący słabość mięśni i  ogólne osłabienie, które wpisuje się w ogólny obraz tego  środka . 

Zamglone widzenie lub niewyraźne widzenie: Zwłaszcza  podczas bólów głowy lub stanów osłabienia nerwowego, co  często współwystępuje z innymi objawami Gelsemium . Brak koordynacji mięśni oczu: Może występować trudność w  skupieniu wzroku z powodu osłabienia nerwowego. Obraz  może „pływać”, co nasila się podczas zmęczenia lub emocji. Podwójne widzenie (diplopia): Może być wynikiem  wspomnianego osłabienia mięśni ocznych. 

Światłowstręt: U niektórych osób może występować  nadwrażliwość na światło. 

Zmęczenie oczu przy patrzeniu na coś przez dłuższy czas:  Typowy objaw przy przemęczeniu nerwowym lub stanach  grypopodobnych, kiedy Gelsemium jest często wskazane.

Uszy

Gelsemium nie jest pierwszoplanowym lekiem na ostre  zapalenia uszu, może być użyteczne w stanach  grypopodobnych, zawrotach głowy, szumach usznych i  osłabieniu słuchu wynikającym z infekcji wirusowej lub  napięcia nerwowego.

Nos

Wodnisty katar: 

Obfity, przejrzysty wyciek z nosa, zwłaszcza na początku  infekcji grypopodobnej. 

Pieczenie błon śluzowych nosa: 

Nos może być podrażniony, pojawia się uczucie szczypania  lub pieczenia wewnątrz. 

Zatkany nos: 

Może wystąpić w późniejszym etapie infekcji. Czasami  występują naprzemiennie uczucie zatkania i wodnisty katar. Brak potrzeby kichania: 

W przeciwieństwie do leków takich jak Allium cepa (gdzie

kichanie jest nasilone), u pacjenta z obrazem Gelsemium  kichanie często nie występuje – mimo objawów kataru. Towarzyszące objawy ogólne: 

Katarowi często towarzyszą: dreszcze, bóle mięśni, senność,  uczucie ogólnego osłabienia – czyli klasyczny „początek  grypy”.

Twarz

Twarz jest zmęczona, ospała, wyraz obojętny, jakby  pozbawiona życia. Osoba wygląda, jakby była znużona,  wyczerpana lub obojętna emocjonalnie. 

Brak mimiki, wyraz twarzy jest nieruchomy, ospały,  pozbawiony ekspresji. 

Może wystąpić drżenie mięśni twarzy lub ich osłabienie, co  przekłada się na trudności w wyrażaniu emocji przez mimikę. W stanach cięższych pojawia się wręcz porażenie części  mięśni twarzy, zwłaszcza w przebiegu chorób wirusowych  (np. grypa, mononukleoza) lub w ostrym stresie  

emocjonalnym. 

Twarz może być zaczerwieniona i gorąca, mimo że pacjent  czuje się słabo i apatycznie. 

Jest to obraz osoby, która wygląda na „nieobecną” — ciało  jest obecne, ale umysł jakby gdzie indziej; twarz mówi: „nie  mam siły reagować”. Pasuje to do głównego motywu  Gelsemium: paraliż z lęku lub emocjonalnego szoku

Jama ustna

Suchość jamy ustnej i gardła – pacjent może skarżyć się na  uczucie suchości mimo braku pragnienia. Suchość może być  bardziej odczuwalna po jednej stronie gardła. 

Drażliwość i pieczenie w gardle – szczególnie przy połykaniu. Drętwienie języka i gardła – wrażenie jakby język był zbyt  duży lub słaby do poruszania się; może wpływać na mowę. Trudność w mówieniu – język może się wydawać ciężki, co  utrudnia artykulację (osłabienie mięśni jamy ustnej). Uczucie guzka w gardle – pacjent może mieć wrażenie, że  trudno mu przełknąć z powodu napięcia w gardle.

Gardło

Suchość w gardle – suchość może występować bez  pragnienia, co jest typowe dla obrazu Gelsemium. Drapanie, łaskotanie lub pieczenie w gardle – pojawia się  często w początkowej fazie przeziębienia lub grypy. Ból gardła, nasilający się przy połykaniu – szczególnie przy  połykaniu pustym (bez pokarmu), ból może promieniować do  uszu. 

Wrażenie „kluski w gardle” (globus hystericus) – uczucie  jakby coś było w gardle, trudne do opisania, związane też z  napięciem nerwowym. 

Trudności z przełykaniem – bardziej po stronie prawej lub z  uczuciem zaciskania się gardła, może towarzyszyć też lęk

Brzuch

Brak pragnienia i apetytu – Osoby potrzebujące Gelsemium  często mają całkowity brak pragnienia, nawet przy gorączce.  Towarzyszy temu brak apetytu. To istotne w diagnostyce,  ponieważ wiele innych leków gorączkowych charakteryzuje  się zwiększonym pragnieniem.

Uczucie ciężaru i osłabienie mięśni gładkich – Gelsemium  cechuje się osłabieniem, które może obejmować także  mięśnie układu pokarmowego, co może objawiać się  ospałością pracy jelit, uczuciem pełności lub ciężaru w jamie  brzusznej. 

Biegunka emocjonalna lub z lęku – Gelsemium ma silne  działanie na układ nerwowy, zwłaszcza w kontekście reakcji  emocjonalnych. Typowym objawem mogą być luźne stolce  pojawiające się wskutek stresu emocjonalnego, tremy, lęku  (np. przed wystąpieniami, egzaminami, złymi  

wiadomościami) . 

Brak bólu jako objaw – Co ciekawe, Gelsemium może być  wskazane w przypadkach, gdzie dolegliwości brzuszne są  pozbawione bólu, ale obecne są inne objawy ogólnego  osłabienia i ospałości.

Żołądek / Jelita

Brak apetytu, szczególnie przed wystąpieniem gorączki. Uczucie pełności i odbijanie – mogą występować nawet po  małej ilości pokarmu. 

Mdłości i nudności, szczególnie podczas migreny lub przy  gorączce. 

Biegunka: 

Biegunka o charakterze nerwowym, poprzedzająca  wystąpienia stresowe (np. egzamin, wystąpienie  publiczne, strach). 

Stolce luźne, wodniste, oddawane bez bólu, często rano lub  po emocjach. 

Towarzyszy jej osłabienie, drżenie, zimny pot. 

Zgaga i pieczenie w przełyku (rzadziej), z uczuciem ciężkości. W przypadku grypy lub infekcji: może pojawić się  niestrawność i luźne stolce jako część ogólnego osłabienia i  reakcji organizmu.

Układ moczowy

Gelsemium jest stosowany jako środek homeopatyczny  stosowany przy trudnościach w oddawaniu moczu. Objawy  te mogą występować szczególnie w wyniku silnego stresu emocjonalnego lub napięcia, np. przed egzaminem, operacją  czy ważnym wystąpieniem. Osoba potrzebująca Gelsemium  może mieć uczucie parcia na pęcherz, ale nie być w stanie  oddać moczu z powodu „paraliżującego” lęku lub napięcia.

Kobiece narządy płciowe

Bolesne miesiączki (dysmenorrhoea) z uczuciem ciężkości i  znużeniem w całym ciele. 

Skąpe miesiączki z dużym zmęczeniem, sennością i  obniżeniem nastroju. 

Upławy o śluzowym charakterze, które nasilają się w czasie  dnia i zmniejszają w nocy (np. w pozycji leżącej). Zimne dreszcze i drżenie podczas miesiączki lub w związku z  dolegliwościami macicznymi. 

Uczucie ciężkości i pełności w miednicy, które może  promieniować do ud. 

Ciąża i poród: 

Lęk przed porodem, z objawami drżenia, osłabienia, bierności  i paraliżującego strachu.

Stosowane przy porażeniu mięśni macicy, np. gdy skurcze są  zbyt słabe lub nieefektywne. 

Może być pomocne u kobiet, które nie mają siły przeć lub  czują się „zbyt słabe”, by urodzić — szczególnie, gdy  towarzyszy temu senność, apatia i ospałość. 

Używane w przypadkach, gdzie kobieta doświadcza  porażeniowych objawów w czasie porodu — brak czucia w  nogach, niemożność parcia, dreszcze

Męskie narządy płciowe

Obniżone libido – pacjent nie odczuwa popędu seksualnego,  co może towarzyszyć ogólnemu osłabieniu i ospałości. Impotencja z przyczyn nerwowych – zwłaszcza u mężczyzn, u  których trudności seksualne pojawiają się w wyniku tremy,  lęku przed niepowodzeniem lub po emocjonalnym szoku. Czucie ciężkości i pełności w mosznie – może pojawić się  uczucie obrzmienia lub niewielkiego bólu w jądrach. Brak erekcji przy jednoczesnym podnieceniu psychicznym – występuje rozdzielenie pomiędzy bodźcem psychicznym a  reakcją fizjologiczną (co jest charakterystyczne dla działania  Gelsemium na układ nerwowy)

Układ oddechowy

Kaszel i zapalenie gardła 

Preparat może być wskazany przy suchym, męczącym kaszlu  występującym wieczorem i w nocy, szczególnie jeśli  towarzyszy mu ból gardła i ogólne rozbicie. 

Gelsemium bywa również stosowane przy podrażnieniu krtani  oraz w stanach, gdzie głos staje się chrapliwy lub słaby. Duszność i spłycenie oddechu 

Opisywane są przypadki, w których Gelsemium może być  użyteczne przy uczuciu duszności na tle emocjonalnym,  zwłaszcza jeśli towarzyszy temu uczucie ucisku w klatce  piersiowej i ogólne spowolnienie funkcji życiowych – wolny  puls, płytki oddech, apatia.

Serce

Gelsemium ma wyraźny wpływ na układ sercowo-naczyniowy,  głównie poprzez działanie depresyjne na ośrodkowy układ  nerwowy, co przekłada się na wtórne objawy ze strony serca i  krążenia: 

Tętno: jest zazwyczaj wolne, słabe, a także nieregularne i  pełne. Uczucie pełności w naczyniach krwionośnych może  być nasilone. 

Ciśnienie krwi: ogólnie jest zredukowane, co może wynikać z  ogólnej depresji układu nerwowego i rozluźnienia naczyń  krwionośnych. 

Objawy subiektywne: pacjenci mogą doświadczać  kołatania serca, uczucia ucisku lub pełności w sercu i  głowie, oraz pulsacji, często związanych z podrażnieniem  nerwu błędnego i zaburzeniami równowagi wegetatywnej. Układ krążenia: dochodzi do zastoju i przekrwienia, zwłaszcza  w obrębie mózgu (co może prowadzić do senności, zawrotów  głowy) oraz uczucia gorąca i uderzeń krwi do głowy.

Szyja i plecy

SZYJA 

Sztywność karku – szczególnie zauważalna podczas chorób

gorączkowych. Wskazuje to na ogólne osłabienie mięśni szyi,  mogące współwystępować z ospałością i ciężkością głowy. Uczucie ciężkości głowy powodujące przeciążenie karku, co  zmusza chorego do podpierania głowy rękami lub opierania  jej o coś. 

PLECY 

Dreszcze biegnące wzdłuż kręgosłupa, szczególnie w trakcie  gorączki – to bardzo charakterystyczny objaw dla Gelsemium. Osłabienie mięśni grzbietu – uczucie ciężkości i zwiotczenia,  

jakby osoba nie była w stanie utrzymać wyprostowanej  postawy. 

Czasem mogą występować bóle w dolnej części pleców  (lędźwiowej), które również wpisują się w ogólną słabość i  zwiotczenie ciała typowe dla tego leku

Kończyny

Drżenie i osłabienie kończyn, szczególnie rąk i nóg, które  stają się „ciężkie jak z waty”. 

Paraliż mięśni – rozwijający się stopniowo, zaczynający się  często od kończyn dolnych, z tendencją do rozszerzania się w  górę. 

Niezdolność do chodzenia z powodu osłabienia nóg, przy  braku bólu, ale z widocznym trudem w poruszaniu się. Drżenie rąk podczas pisania lub trzymania przedmiotów, które  może się pogarszać przy emocjach lub stresie. 

Uczucie jakby kończyny były „zlane z ołowiu” – bardzo  ciężkie i bezwładne. 

Objawy te są typowo pogarszane przez emocje, wysiłek,  ciepło, lub przed egzaminem (tremor wywołany stresem).

Skóra

Zimna, wilgotna skóra, szczególnie na czole i twarzy – często opisywana w stanach grypopodobnych lub  gorączkowych. 

Zimne poty – są jednym z kluczowych objawów, szczególnie  w stanach osłabienia i paraliżu (np. w czasie porodu, tremy  lub szoku). 

Pocenie się bez ulgi – pacjent się poci, ale nie czuje się  lepiej po poceniu (w odróżnieniu od np. Bryonia czy  Mercurius). 

Bladość skóry – może towarzyszyć osłabieniu i obniżonemu  ciśnieniu. 

Skóra wilgotna, lepka, chłodna – szczególnie w przypadkach,  gdzie objawy mają nagły charakter lub pojawiają się po szoku  emocjonalnym.

Sen

Gelsemium może powodować senność: Wskazano, że  pacjenci pod jego wpływem są apatyczni, z tendencją do  zapadania w sen, a także do przysypiania w trakcie zajęć (np.  podczas czytania, jedzenia, rozmowy) . 

Objawy senności są charakterystyczne: Typowe są  uczucie ciężkości powiek i przymus zamykania oczu, co  prowadzi do snu. Sen często pojawia się z trudnością w  

utrzymaniu kontaktu z rzeczywistością i osłabieniem funkcji  poznawczych . 

Stan przed snem jest wyczerpany: Opisywana jest

potrzeba „położyć się i spać”, towarzyszy temu ospałość  psychiczna i fizyczna oraz ogólne osłabienie, ale sen nie  zawsze jest regenerujący.  

Marzenia senne z uczuciem paraliżu.

Gorączka

Stan gorączkowy przebiegający z dużym osłabieniem,  sennością i apatią. 

Występują dreszcze przemieszczające się wzdłuż kręgosłupa,  które poprzedzają gorączkę. 

Osoba wymaga ciepła, ale nie toleruje gorącego powietrza. Typowy jest brak pragnienia w czasie gorączki, mimo  obecności suchości błon śluzowych. 

Obecna jest także powolność reakcji psychicznych i  ruchowych – osoba wydaje się obojętna i ospała, z trudnością  utrzymuje oczy otwarte. 

Początek gorączki bywa poprzedzony osłabieniem i bólami  głowy, co może przypominać grypę .

Leki uzupełniające

Argentum nitricum – jako lek uzupełniający przy lękach  związanych z egzaminami i wystąpieniami publicznymi, które  objawiają się rozstrojem żołądka i przyspieszonym działaniem  jelit, w przeciwieństwie do paraliżu i otępienia  

charakterystycznych dla Gelsemium . 

Aconitum napellus – jako lek komplementarny, szczególnie  w stanach ostrych, z nagłym początkiem i dużym niepokojem,  co może poprzedzać obraz kliniczny Gelsemium w infekcjach  wirusowych . 

Arnica montana – stosowana jako lek uzupełniający,  szczególnie w sytuacjach pourazowych, stanach napięcia  nerwowego lub przemęczenia, które mogą również  występować u osób potrzebujących Gelsemium . Phosphoricum acidum – przy głębokim wyczerpaniu  umysłowym i fizycznym, podobnym do stanu Gelsemium, ale  z innym podłożem emocjonalnym (apatia zamiast niepokoju)

Leki antidotum

• Coffea cruda 
• Chamomilla 
• Nux vomica 

Dodatkowo Gelsemium może być również antidotowane  przez: 

• Bryonia 
• Dulcamara 
• Ignatia 

• Tabacum

 

 

 

Autor opracowania MM : Sylwia Martyn